تاريخچة بهداشت محيط در ايران
سازمان جهاني بهداشت(WHO)سلامتي را حالت كامل رفاه جسمي و رواني اجتماعي ونه فقط عدم بيماري يا ناتواني تعريف كرده است،لذا بهداشت محيط عوامل محيطي مؤثر بر سلامت انسان وهر بيماري با اتيولوژي محيطي را در بر مي گيرد.
بنابراين شامل علوم پزشكي،بهداشت و حتي مسايل ژنتيكي نيز مي شود،زيرا كه بسياري از عوامل محيطي باعث جهش ژنها شده وبعضي شرايط را براي انتقال بيماري هاي ژنتيكي فراهم مي آورند.
بهداشت محيط بر عوامل بيماريزا و بيماري هاي ناشي از آنها در سطح جامعه اشاره مي نمايد،به عبارت ديگر در بهداشت محيط،جامعه جايگزين فرد مي گردد ومورد مطالعه قرار مي گيرد و اخيراً عوامل محيطي ناشي ازفعاليتهاي انساني كه منجر به فشارهاي روحي مي شوند از قبيل سروصدا،ازدحام و شلوغي كه مسايل مربوط به آنها زماني از وظايف روانپزشكان و مهندسين شهرسازي بود در مباحث بهداشت محيط وارد شده است.
مقدمه:
تا اواخر دوران قاجار هيچگونه نشانه اي از تشكيلات منظم و قانوني براي مديريت امر بهداشت و درمان مملكت در دست نيست،سرتاسر كشور آماج يورشهاي قحطي و بيماري هاي واگير دار به صورت اپيدمي بود.
تنها تعدادي بيمارستان كه اكثر آنها را خارجي ها اداره مي كردند در گوشه و كنار مملكت وجود داشت.
اولين قدم در راه تشكيل يك مرجع قانوني براي رسيدن به سلامت مردم در كشور با تشكيل شورايي به نام هيئت صحيه(مجلس صحت)در محل دارالفنون برداشته شد ودر سال 1300 وزارتخانة جديدي به نام وزارت صحيه و فوايد عامه تأسيس گرديد.
با تشكيل وزارتخانه وادغام مجلس صحت با آن،اين مجلس به شوراي عالي صحيه تغيير نام يافت ودر سال 1305 ادارة جديدي به نام ادارة كل صحيه عمومي مشغول به كار شد.
بايد دانست كه در اين سالها اكثر امور بهداشت محيط شهري از قبيل تگهداري و ادارة شيرخوارگاه،يتيم خانه ها و حمامهاي عمومي جزء وظايف شهرداريها بود.
در تاريخ 28/6/1320 شمسي وزارت بهداري با تشكيلات جديد تأسيس گرديد،در اين سال امور بهداشت و درمان شكل قانوني يافت و برنامه هايي براي آن تدوين گرديد.
در سال 1322 ادارة كل مهندسي بهداشت محيط وزارت بهداري تأسيس گرديد و يكي از اهداف آن اجراي طرحهاي توزيع آب سالم براي شهرها و روستاهاي كشور بود كه موفقيتهاي زيادي بدست آورد و در سال 1342 به منظور تأمين و تربيت نيروي انساني دورة مهندسي بهداشت در دانشكده فني و بهسازي محيط در بهداري شروع به كار نمود.
شايان ذكر است در خرداد ماه 1334 قانون مربوط به مقررات پزشكي،دارويي و مواد خوردني و آشاميدني تصويب گرديد ودر تبصرة12 مادة 39 آن اعلام نمود وزارت بهداري و شهرداريها مكلفند مراكزي كه مواد دارويي ويا غذايي يا آشاميدني مي سازند و يا مي فروشند را بازديد و در صورت مغايرت با اصول بهداشتي اخطار صادر نمايند و در صورت تخلف برابر مقررات اقدام نمايند كه از جمله وظايف بهداشت محيط اجراي قسمتي از قانون فوق بود.
در تير ماه 1346 قانون مواد خوردني،آشاميدني تصويب گرديد و در سالهاي 1347 و 1354 مورد اصلاح قرار گرفت و دستورالعمل هاي لازم را در مورد ساخت،توزيع و فروش مواد غذايي و آشاميدني تعيين و مجازات متخلفين مربوطه را نيز اعلام كرد.
در خرداد سال 1367 قانون تشكيلات و وظايف وزارت بهداشت توسط مجلس شوراي اسلامي تصويب گرديد و بند 2 مادة 1 وظايف بهداشت اعلام مي دارد:تأمين بهداشت عمومي و ارتقاء سطح آن از طريق اجراي برنامه هاي بهداشتي خصوصاً در زمينة بهداشت محيط،مبارزه با بيماريها،بهداشت خانواده،مدارس و آموزش بهداشت از وظايف وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشكي مي باشد.
بديهي است كه تا تاريخ فوق بهداشت محيط در سطح وزارتخانه تحت عنوان مديريت بهداشت محيط فعاليت مينمود و سال 1367 با ايجاد سيستم هاي شبكه بهداشتي درماني به عنوان يكي از اصول P.H.C انجام وظيفه مي نمايد و مسئوليت آبرساني روستا ها نيز از سال 67 به وزارت جهاد سازندگي واگذار گرديد.
تاریخ آخرین بروزرسانی   :  1395-8-19 13:16        برو بالای صفحه نسخه قابل چاپ